pagbawi ng mga kampeon

Posted by maxterspade12ph at 10:41 AM on October 4, 2005.

what a great start for october. kahit malabong mabawi ko ang kailangan kong bawiin, umuusad ang aking sales. kahit ayaw umorder ng aking mga kaibigan, ok lang kasi tutuloy pa rin ang pag-angat ng sales dahil marami namang sasalo sa akin. salamat sa starex.

physically, bumabawi ako. nagbabasketball kami at magandang training yun para sa takbuhan sa animo run. kahit never ako nagtraining sa running club, mukhang kakayanin ko yung 5k run sa rockwell.

school is fine. sabi ko nga, si gojocco lang ang parusa. at wala namang demands gaano sa LSPO.. kinancel ko nga yung reddition ko para sa "marksam tawagan".

basically, babawi na kami. sana magawa namin ng maayos!

makialam ka!

sabi nila...

Posted by maxterspade12ph at 11:08 AM on October 6, 2005.

def ka lang .... sabi ko, sayang ang kill...

mag lucy ka .... sabi ko, wala tayong stunner...

illusion lang yan .... sabi ko, creeps ang habol ko...

back na .... sabi ko, tower lang to...

pare itigil mo na .... sabi ko, hindi ko kaya...

kalimutan mo na .... sabi ko, hindi ko magagawa...

humanap ka na ng iba .... pano? wala akong makita???

Currently feeling: hopeful

makialam ka!

impulsive lasaret

Posted by maxterspade12ph at 06:37 PM on October 9, 2005.

kumusta na pala ako? ngayon ko lang naalala na kailangan pala kumustahin rin ang sarili ko after this lasaret. asan na ba ako ngayon? kailan ba ako huling nag reddition? kailan ko binalikan ang kwento ng buhay ko?

teka, bat nga pala ako napasali sa lasaret? kasi ganito ang kwento.. friday kasi nun at pumasok ako sa lspo. nag-aayos sila ng mga gamit sa lasaret. tapos, lumapit si erine at nagtanong kung pwede ko siya palitan sa lasaret.. n02 daw siya. gusto ko yung section dahil andun si cliff at may mga kakilala ako sa block niya kahit konti lang. may kakilala rin akong pumasok sa n02. come saturday morning, nag-ayos kami ng bags, check up lang.. andun si Nero at si Jofel. sila ang makakasama ko sa Canossa. so, medyo hyped up ako..

biglang nagkaproblema.. si rosco, hindi nagpapakita at galit si kuya aldrin sa kanya. so, ang gusto mangyari ni badjula aldrin, hindi niya makasama si rosco. so, nagkaroon ng switch. ang akala kong canossa n02 na masaya, naging FMM s19 na mas masaya. naroon ang mga taga pogznet (mga masters sa dota battle.net) at may kakwentuhan ako. maraming pictures at magagandang participants. maganda ang lugar at ok ang food. kaso, problema sa gamit dahil nga hindi ako nag-ayos nung bag ko, kulang kulang siya. bad trip pero nakaraos din. buti may skills ako sa mga ganoong sitwasyon.

ngayon, hindi ako nagsisisi sa nangyari. first time ko kasi ma encounter ang module na ito at mas maganda siya. kaso, mas konti ang bonding moments. more or less, masaya. may pictures ako na ipopost sa aking multiply. titignan yun ng participants. sana masiyahan sila.

these impulsive decisions make me happy. parang hindi talaga ako maga-agree kay brother armin.

Currently listening to: 214
Currently feeling: tired

makialam ka!

got this from an e-mail

Posted by maxterspade12ph at 09:25 AM on October 12, 2005.

The Ex

Now  I  have  an idea why people make such a big deal about exes.
Y'know... stuff  like,  getting  over the ex. Dealing with the ex. Being
friends with the ex. Being the ex.

I am an ex.

I  know  that  it's  stupid  --  and  silly -- to sound as if my whole life
revolved around being somebody's ex-boyfriend. But I can't help it...
that title  packs  a  pretty  strong  punch.  I am now an official member
of the "loved-and-lost"  club. And while it's a title I don't exactly want,
I have to admit that it does say some things about me.

I am an ex.

I  once loved someone who loved me back. But she didn't want to
stay... So I had to let her go.

I  cried.  A  lot.  I  spent  countless  nights  wondering what went
wrong, muffling  my  sobs  with  my  pillows  so  my parents wouldn't
suspect that something  was  amiss. I'd reminisce about our happy times, then break down when I'd realize that she was no longer mine. I analyzed every single detail of  our  breakup.  I  wrote  long  e-mails  to my closest friends. I talked endlessly  about  my  situation.  I  spent  my  nights in tearful telephone conversations  and  my  days in daydreams where we'd end up in each other's arms again.

Sometimes  she  was still my angel, still my knight in shining armor
who I'd do  anything  for  just to have back. But sometimes, I saw her as
the devil incarnate who broke my heart in the worst possible way, and who deserved to be horsewhipped at the very least.

I  told  myself that it was all for the better. That this was what
was best for  the  both  of us. That this was God's plan. My friends offered similar advice,  none  of which I hadn't heard before: "It's a sign that you're not meant  for  each  other,"  "When  God  closes  a  door, He opens a window,"
"Someone  better  is  coming for you," "There are so many other fish
in the sea," etc.

But  it  didn't  work.  Because deep down, I still believed that she
was the one,  the  only  one.  And  I  couldn't understand how this was all
for the better...  when  every day seemed more torturous than the last...
not being able  to  be with her the way I wanted to be, seeing her so
unaffected, and dealing with my broken-and-smashed heart and my bruised ego.

I  tried  to immerse myself in other activities to forget about her.
I went out  a lot. I filled my schedule with movie marathons, computer
games amog others.  It worked for a while... but then there were
times -- times when  my mind was cleared of the busy thoughts I tried to occupy it with -- that  I  would  think  of  her. Her memory would sneak up to me on tiptoes, catching me in my most vulnerable moments.

I  tried  to show the world that I was OK. That I was over her. That
it was fine  just being friends. I didn't go around with a big "X" on my
forehead, nor  did  I  go around with puffy eyes and a tissue box. I tried to live my life  as I knew it before I met her. People thought that I was doing great. They heard me laugh and they saw me smile; I seemed happy, they said; and I told  myself  that  I  was.  But in the solace of my room, where I tried to organize  my  thoughts  and  sort out my feelings, I had to admit to myself that I wasn't truly happy. Because I was still yearning for someone, and my heart still ached for something that could not be.

It's been over 2 months since we broke up, surprisingly, things have
gotten better.  I've  changed.  Somewhere along the way, I realized that
she wasn't the  only  one  out  there  for  me. I also realized that there were valid, powerful reasons why we split up. And I've become stronger, older, wiser.

she's changed as well -- when I look at her, sometimes I still see the girl I fell  in love with. Sometimes I think that she's the same person...
she still has  the same goofy smile and mischievous charm that I fell for, and I like to  believe  that  the  rest of her is unchanged as well. But then I take a closer  look  and  I  realize  that she HAS changed... that I don't
know her anymore, not really... not enough to love and care for her as I once did. -- my favorite part.. huhu..

I am an ex.

I've  loved  and  lost.  I've cried tears for the things that were and that could  have  been. I've wrestled with intense feelings of love and hate, of
jealousy,  of frustration. I've simultaneously taken down and brought
up my pride.  I've  tried  to rebuild my world without the person whom it
used to revolve around. I've tried to save myself from the depths of
depression and self-pity, and when I couldn't do that, I turned to God for help.

I  don't  know  exactly what I gained, or how much I lost. Maybe someday it will be all clear to me... then again, maybe not.

Currently feeling: touched

9 ang mga nakialam

Back to holiness

Posted by maxterspade12ph at 02:24 AM on October 16, 2005.

kagaguhan, then pagbalik sa katinuan. sana nga ganun ang ginagawa ko.

hindi ako pumasok ng 3 classes nung friday. may quiz sa dalawang subject, and just for the heck of it, hindi ako pumasok. hindi ko pa alam kung bakit ko ginawa yun, pero yun ang desisyon ko. hindi ko rin alam kung masaya ako sa desisyon kong yun pero para sa akin, tapos na, at ayoko munang balikan pa. madami pa kailangan gawin at kailangan pag-isipan. pero sa mga pagkakataong ito, isantabi muna ang pag-aaral. in return, madami ako nagawa.. mga big deal na hindi ko kaya gawin, pero dahil sa power na nakuha ko sa pagdodota, oo nagawa ko.

kanina, nagawa ko sabihin sa aking lola ang tungkol sa six thousand pesos. at ang sinabi ko sa kanya na kulang ko ay nine thousand. dahil yun naman ang totoo, actually, 9,500 nga ang kulang ko sa aking cash on hand pero dahil alam kong kaya ko makuha ang 500, 9k na lang. pipilitin ko mabayaran yun tuition ko muna, then mabayaran yung mga consignment, then mabayaran ang aking lola in the long run. pero as of now, alam ko na ang aking kakayahan. di ko kaya kumita ng 6k sa loob ng isang buwan habang nag-aaral. malabo. kala ko dati, kaya pero ngayon, hindi pala/.

kanina rin, asa brothers' communtiy ako for our monthly meeting. kantahan at inuman at lecture sessions. ang saya, at guess what, may lakas pa akong magsulat ng journal entry. ay oo nga pala, ang pictures, ipopost ko na sa multiply. yun kasi ang nasa lecture namin, ang tungkol sa journal writing. you can write with pictures. at yun ang gagawin ko. masaya yun!

may sakit ang foundrez ng eynex at ganun din ang muse. nakaconfine yung muse at yung foundrez, kalalabas lang ng confinement. pero si monster founder, kalaro ko na sa dota, kakwentuhan ko na nga.. di ko pa alam na siya pala yun. kaya pala tumabi sa akin nung ang pangalan ko na ay [eynex]AkoSiJp.. wakokokoko 

so basically, yun ang aking mga nagawa na. there would be a greater thing that would happen. at sana magawa ko pa ng tama.

Currently feeling: nuthin

makialam ka!

tapusin mo ang term na ito...

Posted by maxterspade12ph at 12:34 AM on October 17, 2005.

"tapusin mo ang term na ito, then huminto ka muna. hindi ko gusto yang mga kagaguhan na pinaggagagawa ninyo" - exact words of my dad awhile ago when he heard the 6thou story. and i think, hindi siya nagbibiro. gustuhin man niya, hirap na hirap siya magpa-aral sa amin. not that it is totally my fault, but who is else there to blame? sa simula pa lang naman, 4th year high school pa ako, he has already clarified to us that he can't send us to de la salle all at once. at sa trun ng events kung saan di namin akalain na mamamatay agad ang aking lolo, the support system suddenly collapsed. now, we do not know what to do exactly. we all ask our other relatives, na minsan nga lang ay makikitid ang utak, some money to spare us. good thing we have them.

so ganito ang nangyari kanina. i wad watching harry potter sa HBO. then suddenly, daddy came from bulacan. nagbaba siya ng mga gamit as well as yung diesel na kabibili lang niya dahil pag bukas pa niya bibilhin, mas mataas na ang presyo dahil sa oil price hike. so panic mode ako, pero hindi ko kinausap si nanay na wag na sabihin kay dadi yung problema ko. as what i expected, umakyat si dadi at pinuntahan kami sa kwarto namin. nagtanong tungkol sa tuition at kung magkano pa ang hinihingi namin kay nanay. so sinabi ko na yung kwento. ayun! he was disappointed daw at bumaba siya ulit. kinausap ang lola namin sandali at pinababa kami para magkaharap harap. buti na lang, my grandmother loved us so much at pinipilit pa niya si daddy na wag ako pahintuin. pero as the meeting progresses, nakikita namin na mukhang malabo talaga ang pag-aaral ko next term dahil hindi pa stable ang fish pond. pero ang 9k na hinihingi ko ay mukhang approved. at hindi siya ibabawas sa allowance ko this term. and deal ay babayaran ko na lang daw pag nagtatrabaho na ako.

more or less, i really felt bad and scared. ganun kasi ako ka-takot sa aking dadi. he just tells us na ang kailangan lang ang pwedeng sundin. no impulsive decisions, at kung meron man, dapat sobrang minimal at sunod pa rin sa plan B. i just wish a miracle can happen.

Currently feeling: worried

6 ang mga nakialam

lumalaban ka na naman para sa babae?

Posted by maxterspade12ph at 01:57 AM on October 20, 2005.

ano na nangyari ngayon? first time natalo si tiny.. one on one pa. grabe, ano nangyaring mali? unang una, dapat walang ibang KNP na nandun, hindi ako makapagconcentrate e. pangalawa, dapat stick to the plans.. always use calculated risks. kagaya nung huling part. dapat super push na lang ginawa ko tutal andami kong kasamang creeps. and then, dapat derecho na hanggang frozen throne kasi long side push naman yun. at nagawa na ni clifford dati yun, dapat ako rin.

basically, ang kamalasan na yun ay epekto lang ng naunang kamalasan. lumaban ang KNP gamit ang econdary heroes. mali pala yun. dapat pala primary heroes lang parati. sana naisip namin ng maaga. pero dahil tapos na. there is nothing to do but to move on. para sa pag-ibig..

so what happened bukod sa dota? ummm, birthday ni wendy of course. the plan went out smoothly. ok naman ang 19 white roses with violet ribbon sa umagang kay ganda na medyo umaambon. may kasama pang digicam at novellino. all i wish is that one entry in tabulas would be dedicated for that. sayang naman yung pagbukas ni ahya ng pinto at yung pagtanong ng mama niya "si wendy?"

so pagdating ng hapon. nagpakain si wendy sa shakey's all i can say is, ang sarap ng libre! kahit na nagpasukat ka ng sutana at 30mins to eat, may tira pa na pwedeng upakan habang ang lahat ay kumakanta ng THIS DAY. salamat at once again, nakita ko siyang masaya. sana araw-araw birthday niya, kahit araw-araw na may magtext sa kanya ng "happy bday your highness" ok lang. 

so, ayun ang nangyari. malamang, ang pagkatalo ng KNP ay umusbong dahil sa desisyon kong iyon, pero hindi ako nangangamba dahil naging masaya ang araw na ito para sa kanya. at sapat na iyon para maging masaya ang isang kampeon ng pg-ibig. 

Currently feeling: happy

makialam ka!

ikutin natin ang laro

Posted by maxterspade12ph at 12:07 AM on October 22, 2005.

pasensya na ngunit kailangan namin tapusin ang laro. pasensya na kung di ako tumupad sa binitiwang salita. pero kailangan talaga namin lumaban para sa pag-ibig. buti na lang at may kakaiba kaming istratehiya kung kaya't ang sobrang labo nang mangyari, nagawan pa namin ng paraan.

wala na kaming towers.. sobang wala na talaga. at kumpleto pa ang hanay ng kanilang towers sa base. pero salamat sa divine-aegis ni phantom lancer. hindi nila kinaya ang aming lakas. sakto rin ang pagbalik ni kel thuzad at tiny sa base kaya hindi na nakaporma ang backdoor nila. malakas din si balanar at life stealer na nagpatuloy sa pagsugod nung bumalik na kami. at syempre ang bida na si phantom lancer na ginawa lang ang nararapat niyang magawa.

gaya ng dati, hindi talaga lahat ay makakamtan. may kailangang isakripisyo. sana maintindihan ito ng nakararami. gayunpaman, humihingi ako ng patawad sa mga umasa. sana mapatwad ninyo ako. isa lang po akong kampeon, at sa pagbawi o pagbangong muli napatutunayan ng isang mandirigma kung siya talaga ay karapatdapat na tawaging kampeon. 

Currently feeling: working

makialam ka!

easy games

Posted by maxterspade12ph at 10:08 AM on October 25, 2005.

nagpasaa kami ng registration form para sa isang dota tournament. ngayon, naghahanap kami ng sponsor para in case matalo kami, hindi kami talo sa pera. sana lang may kumagat.

point system pag natapos ang time at independent of hero kills ang mechanics. syempre naghahanda na kami para doon. noov12-13 daw ang simula. dapat kasi sa 29 na, kaso marami umaangal sa 750 registration fee per team. pero para sa akin, ok lang yun. mga takot lang sila dahil alam nila, hindi sila ganoon kalakas. we are very confident to win this one. napakarami na naming nagawang practice. at sure ako, maganda ang mga play namin. tried and tested kahit sa 4v5 na laro. at syempre ang last resort namin ay subok na sa isang no-mor-tower game. handang handa na lumaban ang mga kampeon.

kagaboi nangyari yung easy games. dikit dikit yung mga kalaban at hindi pa ganoon kasanay sa kanilang mga hero. ewan ko kung chamba lang pero sobrang nadalian ako sa laro. hindi ako kinabahan kagaya nung mga dati nam,ing mga laro kahit na agrabyado kami ng isang hero.. apat lang kasi kami at lima sila. yung isa pa naming kakampi, hindni namin kakilala. magaling rin siya at sa tingin ko, nakita na namin ang hero na dapat gamitin ni number 4.

easy games dahil bday ni ange kahapon. bday rin ni atsi ngayon! 

Currently feeling: satisfied

makialam ka!

bayaran mo na utang mo!

Posted by maxterspade12ph at 10:33 AM on October 25, 2005.

parati sinasabi sakin ito ni raprap. sobrang tagal na ng utang ko sa kanya. 500 pa ata yung di ko nababayaran, interest yun ng tunay ko na inutang. don't worry rap, mababayran din kita.

naniningil na rin si cathy ng globe. grabe, broadcasted pa sa buong LBD program yung paniningil niya ng 430 pesos. oo nga naman, nakakahiya nga naman, pero sobrang mahirap talaga magpaikot ng pera lalo na kapag andami mong pautang at yung mga pambayad mo sa utang ay manggagaling pa sa mga sinisingil mo.pero ok lang, as far as i am concerned, ang accounts recevable ay mas mataas sa ccounts payable. kaso, masama po yun. dapat kasi, ang inventory equal siya sa accounts payable. may inventory nga ako dito, pero hinid naman gusto ng mga suppliers ko yun. hehe.

sige na magbabayad na po.. naiinip na tuloy ako sa tournament. sayang ang price money. biruin mo, anong gagawin namin sa 2k each? pwedeng mas malaki pa yun kung mas maraming sasali. 

Currently feeling: hungry

makialam ka!